موافقت اصولي وزارت بهداشت با ايجاد دکتراي حرفه اي رشته فيزيوتراپي

موافقت اصولي وزارت بهداشت با ايجاد دکتراي حرفه اي رشته فيزيوتراپي وزير بهداشت ، درمان و آموزش پزشکي با اعلام موافقت خود با ايجاد دکتراي حرفه اي رشته فيزيوتراپي گفت: هم اکنون تمام زمينه ها براي ايجاد دکتراي حرفه اي رشته فيزيوتراپي فراهم شده و اين وزارتخانه موافقت اصولي خود را با اين طرح اعلام کرده است.

به گزارش خبرنگار ايرنا، دکتر "کامران باقري لنکراني" روز سه شنبه در افتتاحيه بيستمين کنگره انجمن فيزيوتراپي ايران با اعلام اين خبر افزود: در طرح ايجاد دکتراي حرفه اي رشته فيزيوتراپي بايد تلاش کرد، وظيفه محوري و تبيين جايگاه آن در نظام سلامت ، مورد توجه قرار گيرد.
وي ادامه داد: برخي از رشته هاي تحصيلات تکميلي ، بدون در نظر گرفتن وظيفه محوري و تعريف وظايف، ارايه مي شود و همين امر باعث مي شود سطوح مختلف آن رشته ها، تفاوت چنداني با هم نداشته باشند.
وي افزود: براي اينکه چنين مشکلي در طرح دکتراي حرفه اي رشته فيزيوتراپي ايجاد نشود، بايد با ديدگاه وظيفه محوري به اين طرح نگاه شود و وظايف تعريف شده اي براي آن ايجاد شود.
لنکراني با بيان اينکه وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکي، با کليت ايجاد دکتراي حرفه اي رشته فيزيوتراپي موافق است گفت: نکته مهم در اين خصوص اين است که با همکاري متخصصان رشته فيزيوتراپي و همکاري انجمن فيزيوتراپي ، با مستند سازي قوي در اين زمينه و استفاده از تجربيات ساير کشورها، مي توان جايگاه اين رشته را در نظام سلامت کشور به خوبي تبيين کرد.
هم اکنون در رشته فيزيوتراپي در مقاطع کارشناسي ، کارشناسي ارشد و دکترا پذيرش دانشجو صورت مي پذيرد و با ايجاد دکتراي حرفه اي رشته فيزيوتراپي ، امکان پذيرش دانشجو در دوره دکتراي پيوسته فراهم خواهد شد.
لنکراني همچنين در خصوص بحث آموزش مداوم در همه رشته هاي گروه پزشکي گفت: حدود دو سال است که بحث آموزش مداوم در تمام بخش هاي پزشکي و از جمله رشته فيزيوتراپي جدي گرفته شده است.
وي اضافه کرد: در حال حاضر در رشته فيزيوتراپي سالانه 300 دانشجو پذيرش مي شود، ضمن اينکه تعداد زيادي نيز دانش آموختگان قديمي اين رشته هستند که براي آنکه اطلاعات و مهارتهاي آنها به روز شود، به آموزش هاي مداوم نياز دارند.
وزير بهداشت درمان و آموزش پزشکي يادآور شد: به طور کلي با توجه به اهميتي که رشته فيزيوتراپي در بخش هاي پيشگيري، درمان ، بازتواني و توان بخشي دارد، متخصصان اين رشته مخاطبين جدي تري هستند که بايد برنامه هاي آموزش مداوم در مورد آنها اجرا شود و اين کار با همکاري وزارت بهداشت و انجمن فيزيوتراپي بايد دنبال شود.
وي با اشاره به آمادگي کامل وزارت بهداشت براي برگزاري اين دوره هاي بازآموزي، خاطر نشان کرد: اين دوره ها نبايد صرفا به صورت ارايه سخنراني و مقاله برگزار شود، بلکه تقويت مهارت هاي متخصصان اين رشته مي بايد مورد توجه قرار گيرد.
لنکراني تاکيد کرد: در کنار آموزش روشهاي جديد در دوره هاي بازآموزي، نبايد از ميراث طب سنتي کشور غافل شويم، ضمن اينکه موضوع پژوهش و تاکيد بر تحقيق نيز در دوره هاي آموزش مداوم مورد توجه قرار گيرد.
وزير بهداشت درمان و آموزش پزشکي با اشاره به قدمت و پيشينه تاريخي رشته فيزيوتراپي گفت: اين علم به دليل سنخيت و تشابهي که با سرشت و طبيعت انسان دارد از زمان هاي قديم با تاکيد بر حرکت بدني و بدون مداخله هيچ داروي شيميايي در پيشگيري و درمان مورد توجه قرار گرفته است.
وي يادآور شد : با توجه به اپيدمي شدن سالمندي در دنيا و بروز بيماري هاي مزمن در کل کشورها، توجه به اين رشته بيشتر شده است و گفته مي شود که ظرفيت پذيرش اين رشته در سراسر جهان مطابق با نيازهاي موجود نيست و نيازمند توجه بيشتر است.
لنکراني تصريح کرد: فيزيوتراپي به عنوان يک رشته موثر در درمان ، پيشگيري، بازتواني و ناتواني بيماران، برخلاف گذشته به عنوان يک رشته لوکس و تجملي مطرح نيست و به عنوان موثرترين خدمت مورد مطالبه عمومي محسوب مي شود.
وي با اشاره به اينکه نگاه صرفا آکادميکي به اين رشته نتايج خوبي به دنبال نخواهد داشت، گفت: نه تنها در اين رشته بلکه در تمام رشته هاي دانشگاهي ، توسعه آموزش عالي بايد به صورت وظيفه محور باشد.
لنکراني يادآور شد: نقش فيزيوتراپيست ها صرفا در بازتواني ها و توانبخشي نيست بلکه در سطوح پيشگيري، درمان و بازتواني وظايف تعريف شده اي دارند که علاوه بر اين، در سطح چهارمي که ارتقاي سلامت است نيز مي توانند خدمات درماني ارايه دهند.
وزير بهداشت درمان و آموزش پزشکي با اشاره به نقش همه گيري بيماري فلج اطفال در گذشته در رشد فيزيوتراپي اظهار داشت: در شرايط کنوني نيز احتياجات ويژه اي متناسب با زمان وجود دارد که اين رشته بايد قابليت پاسخگويي را داشته باشد و براي اين امر مهم تحصيلات تکميلي وظيفه محور در رشته فيزيوتراپي از اولويت برخوردار است.
بيستمين کنگره فيزيوتراپي ايران امروز (سه شنبه) با حضور وزير بهداشت ، درمان و آموزش پزشکي گشايش يافت و تا 24 ارديبهشت ماه به کار خود ادامه مي دهد

منبع : خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران ایرنا

                                                           پارالمپیک

بازی های پارالمپیک یک رویداد ورزشی شامل چندین رشته ورزش برای معلولان با مشکلات فیزیکی و حسی می باشد.

این بازی ها شامل ورزشکارانی با مشکلات حرکتی، قطع عضو، افراد نابینا، قطع عضو و همچنین فلج مغزی می باشد. بازی های پارالمپیک کمی بعد از بازی های المپیک برگزار می شود که توسط کمیته بین المللی پارالمپیک (I P C) سازماندهی می شود.

نام پارالمپیک  (pareolympic)  از دو کلمه par که از کلمه ( paraplegic)  به معنی فلج قسمتی از بدن و Olympic که نام یک منطقه باستانی می باشد ، گرفته شده است.

بازی های پارالمپیک رویدادی است که ورزشکاران با معلولیت های مختلف جسمی و ذهنی در آن شرکت می کنند و در شرایط عادلانه با هم به رقابت می پردازند.

برای اولین بار هم زمان با بازی های المپیک در لندن (1948) از طرف بیمارستان stoke Mandeville مسابقاتی برای سربازان بریتانیایی با ضایعات نخاعی که از جنگ جهانی دوم باقی مانده بودند تدارک دیده شد و معلولان فلج با هم به رقابت پرداختند این نوع بازی یک بار دیگر در سال 1952 در همان محل برگزار شد. این بازی ها را می توان یک سرآغاز برای بازی های رسمی پارالمپیک در نظر گرفت کمی بعد      بازیهای پارالمپیک به صورت رسمی همزمان با بازی های المپیک در سال 1960 در رم (ایتالیا ) برگزارشد. در بازی های پارالمپیک تورنتو (کانادا) علاوه بر معلولان paraplegic دیگر ورزشکاران با معلولیت های مختلف نیز در مسابقات شرکت کردند. تعداد ورزشکاران شرکت کننده در بازی های پارالمپیک به طور چشم گیری رو به افزایش است به طوری که تعداد این ورزشکاران از 400 نفر شرکت کننده در المپیک رم (ایتالیا) به حدود 4200 ورزشکار شرکت کننده در المپیک 2008 پکن (چین) رسید. از سال 1988 توافق شد که بازی های المپیک و پارالمپیک به طور هم زمان در یک شهر برگزار شود.

و در سال 2002 کمیته بین المللی پارالمپیک (I P C) با کمیته بین المللی المپیک تواق کردند که بازی های المپیک و پارالمپیک به طور همزمان و در یک سطح از سال 2012 به بعد برگزار شود.

دسته بندی ورزشکاران در مسابقات پارالمپیک:

1- قطع عضو: این گروه شامل ورزشکارانی می شود قطع عضوی کلی یا جزئی در حداقل یک عضو خود داشته باشند.

2- فلج مغزی: این گروه شامل ورزشکارانی می شود که دارای آسیب های مغزی مثل فلج مغزی (cp) – ضربه مغزی- سکته مغزی و سایر معلولیت هایی که باعث اختلال در کنترل و هماهنگی عضلات ایجاد می کنند.

3- معلولین با ویلچر: این گروه شامل ورزشکارانی می شود که دپار ضایعه در اندام تحتانی یا تنه شده باشند  به نحوی که برای حرکت نیاز به ویلچر داشته باشد.

4- معلولین با مشکلات بینایی: این گروه شامل ورزشکاران با اختلالات بینایی می باشد که آن ها را به سه دسته: کم بینا، نیمه بینا و کاملاً نابینا دسته بندی می شوند.

5- دیگر معلولین: این گروه ورزشکارانی را شامل می شود که در دسته بندی ها بالا جای نگرفته اند. که از جمله این ورزشکاران می توان به بیماران ms ، معلولیت های مادرزادی، کوتولگی و ... همگی در این دسته قرار می گیرند.

دسته بندی بازی ها:

براساس میزان توانایی و نوع معلولیت ورزشکاران آن ها را به چندین دسته تقسیم کرده اند:

تیراندازی: ورزشکاران دارای ضایعات جسمی و نیز بیماران با مشکلات طناب نخاعی  و فلج مغزی (cp) بیمارانی که از ویلچر استفاده می کنند مجاز  به شرکت در این رشته می باشند.

ورزش های پهلوانی: از ورزشکاران شامل انواع معلولیت ها می توانند در این رشته شرکت کنند و سپس آن ها را به تناسب دسته های مختلف تقسیم بندی می کنند

بسکتبال: ورزشکارانی که از ویلچر استفاده می کنند و همچنین ورزشکارانی که مشکلات یادگیری دارند می توانند در این رشته ورزشی شرکت کنند به این ورزشکاران براساس میزان معلولیت امتیاز بین 5/4-  1 می دهند. امتیاز یک یعنی کمترین میزان معلولیت و امتیاز 5/4 نشانگر حاکی از حداکثر معلولیت می باشد در تیم 5 نفره بسکتبال از جمع کل امتیاز معلولیت نباید از 5/14 تجاوز کند.

بولینگ:  ورزشکاران فلج مغزی می توانند در این رشته شرکت کنند. در این رشته ورزشکاران را به 2 گروه تقسیم می کنند 1- ورزشکارانی که برای حرکت دادن ویلچر نیاز به کمک دارند، 2- ورزشکارانی که خود قادر به راندن ویلچر باشند.

دوچرخه سواری: ورزشکاران با قطع اندام- فلج مغزی- و ورزشکاران دارای مشکلات بینایی می توانند در این رشته شرکت کنند و با هم به رقابت بپردازند . البته این ورزشکاران را براساس توانایی هایی که دارند به گروه هایی تقسیم می کنند.

شمشیر بازی: ورزشکاران در این رشته به سه گروه تقسیم می شوند: 1- ورزشکارانی که تعادل کامل به همراه قدرت کنترل تنه، 2- ورزشکارانی که قدرت حفظ تعادل اندام فوقانی ندارند، 3- ورزشکارانی که ضایعات شدیدی دارند.

فوتبال: ورزشکارانی مختلف در این رشته شرکت می کنند و براساس میزان و نوع ضایعه به گروههای مختلفی تقسیم بندی می شوند.

رشته های متعددی دیگری نیز که شامل: جودو، وزنه برداری، شنا، تنیس، والیبال نشسته، راگبی با ویلچر، قایقرانی، سوارکاری و هندبال می باشند که ورزشکاران در آن براساس معیارهای تعیین شده توسط (( I p c دسته بندی می شوند.

مراقبت از خود و فعالیتهای روزمره ی زندگی

دقت در انجام فعالیت های روزمره زندگی و مراقبت از خود، مثل مسواک زدن، اصلاح، شانه زدن به موها و لباس پوشیدن سه هدف را دنبال می کند:

1- توانایی شما را برای انجام این فعالیت ها افزایش می دهد.

2- توان عضلانی مناسب را ایجاد می کند.

3- دامنه حرکتی مفاصل شما را افزایش می دهد.

انجام بعضی از تکالیف شخصی که برای شما امکان پذیر است، استقلال و اعتماد به نفس شما را افزایش می دهد. احساس متکی بودن به دیگران می تواند مأیوس کننده باشد و رضایت از خود زمانی حاصل می شود که تا آنجا که می توانید بر محیط تسلط داشته باشید و کنترل محیط به دست شما باشد. بهبودی از بیماری نیز یکی از موفقیت هاست.

مقدار نیروی لازم برای انجام تکالیف مراقبت از خود براساس میزان انرژی و تحرک مورد نیاز برای آن تکلیف را در نظر بگیرید. غذا خوردن کمترین نیرو را لازم دارد. وقتی که کمی قویتر شدید، می توانید بهداشت شخصی خود ( شانه زدن به موها و ناخن گرفتن ) را نیز انجام دهید و حتی بعد از آن به تنهایی حمام بروید و لباس هایتان را بپوشید.

هدف کلی شما این است که در نهایت بتوانید تکالیف رسمی خود را تا حد امکان انجام دهید. لیستی از تمام فعالیت هایی که به طور روزانه برای مراقبت از خود انجام می دهید، تهیه کنید و زمانیکه توانستید یکی از آنها را با موفقیت انجام دهید آن را در لیست موفقیت های خود        یادداشت کنید.

بعضی از وسایل کمکی می توانند به شما کمک کنند تکالیف اصلی خود را راحت تر انجام دهید. شما باید انرژی خود را ذخیره کنید و برای رسیدن به اهداف کوتاه مدت و بلند مدت به درستی از آن استفاده کنید به علاوه، شما باید این را هم در منزل در نظر داشته باشید. زمانیکه شما خسته و ضعیف هستید یک سانحه به راحتی بهبودی شما را به عقب می اندازد.

بیشتر و وسایل کمکی وسایل قابل دسترسی هستند. یک وسیله کمکی می تواند نقص در عملکرد شما را جبران کند و توانایی شما را برای مراقبت از خود به طور راحت تر و امن تر بهبود ببخشد. بعضی از این وسایل به سادگی یک لیوان دسته دار و بعضی دیگر به پیچیدگی یک صندلی چرخدار هستند. در این شماره به بعضی از وسایل کمکی غذا خوردن نیز آشامیدن اشاره می کنیم.

لیوان های مخصوص دردار برای جلوگیری از ریختن مایعات:

1-اگر شما هماهنگی ضعیفی دارید و یا نوشیدن بانی برای شما مشکل است لیوان مقابل می تواند به شما کمک کند.

2- هنگامیکه به پشت یا به پهلو دراز کشیده اید از لیوانی با دو سوارخ برآمده بر روی در با یا بدون نی می توانید استفاده کنید.

3- اگر نوشیدن با نی برای شما مشکل است از این لیوان که برشی برای بینی دارد می توانید استفاده کنید، این لیوان به شما اجازه می دهد بدون اینکه سر خود را به عقب خم کنید، آب بنوشید.

4- پوشش کش مانند این لیوان بین انگشتان و سطح کلی اصطکاک ایجاد می کند و در نتیجه به الگوی گرفتن شما کمک می کند.

5- دسته یی T شکل این لیوان برای دستی که عضلات ضعیفی دارد مفید است.

6- قاشق چنگالی و کارد اگر دسته ی ضخیم تری داشته باشند در دست گرفتن آنها راحتتر است. می توانید با استفاده از نوارهای لاستیکی دسته ی قاشق چنگال خود را ضخیم تر کنند.

7- استفاده از میز کوچک غذاخوری که برای هر وسیله جای معینی دارد برای افرادی که در هماهنگی مشکل دارند مفید است. در این میز مخصوص جای هر وسیله کمی به داخل فرو برده شده تا سطح با ثباتی فراهم شود. هم چنین می توان از ظروف لبه دار یا ظروفی که یک لبه آن ها بلندتر است استفاده کرد.

8- نوع دیگر میز، میزی است که در زیر آن فضا به   اندازه ای کافی برای دراز کردن پاها وجود دارد.

اگر باید غذای خود را در رختخواب میل کنید یک محافظ بلند مرتفع و محکم می تواند شما را در وضعیت ایمن و با ثباتی نگه دارد.

در شماره ی بعدی به توصیف وسایل کمکی کاری می پردازیم.

منبع:

www. Cancersupportinecane. Eom                                             

راهنما

منبع:http://aliha.wordpress.com )

دکترای حرفه ای فیزیوتراپی ، افقی تازه در توسعه علوم پزشکی

 

از آنجایی که انسان طی قرن ها از روش های فیزیکی برای درمان امراض استفاده می کرد ، به مرور مراکزی جهت تعلیم آکادمیک این روش های درمانی در قالب رشته فیزیوتراپی تاسیس گردید و این تکنیک های درمانی تجربی به صورت علمی درآمد .

جنگ جهانی اول ، شیوع فلج اطفال وجنگ جهانی دوم عواملی بودند که اهمیت و نیاز جامعه را به این رشته نوین بیش از پیش آشکار ساختند و بر سرعت روند رو به رشد فیزیوتراپی افزودند .

گذشت زمان و توسعه دیدگاه تکامل گرای انسان ، نیازها و انتظارات جدیدی را مطرح می سازد و در نیل به این نیازها ، سازوکارهایی جدید ابداع می گردد . در حقیقت هر تغییر و تجدید نظری ، در پاسخ به این نیازها و انتظارات شکل گرفته و ایضاً خواهد گرفت . دگرگونی های رشتۀ فیزیوتراپی نیز بر همین مبنا قابل تفسیراست یکی از مهمترین و نیز ضروری ترین تغییرات این رشته در طول تاریخ ، تجدید نظر و تغییر در مقطع ورودی فیزیوتراپی از کارشناسی به دکترای بالینی (حرفه ای ) می باشد .

 DPT  مخفف Doctor of physical therapy می باشد و عبارتست از مقطع دکترای حرفه ای (دکترای بالینی ) فیزیوتراپی که به صورت پیوسته ارائه می شود و طول دوره آن حدود 6 سال می باشد . این مقطع تحصیلی که در سطح ورودی دانشگاه           (entry – level) می باشد ، یک مدرک بالاتر از لیسانس (post baccaluareat)است که در جهت تربیت فیزیوتراپیست هایی که بتوانند به صورت بالینی ارائه خدمات فیزیوتراپی نمایند ، تدوین شده است .

اولین دانشگاه در دنیا که افتخار ارائه دکترای حرفه ای فیزیوتراپی را در سطح ورودی دارد ، دانشگاه کرایتون آمریکا می باشد که اولین گروه دانشجویان دکترای حرفه ای فیزیوتراپی در سال 1996 میلادی از این دانشگاه فارغ التحصیل شدند . پس از آن ، دانشگاه های دیگر ، از جمله دانشگاه های بلمونت و مینه سوتای آمریکا از این تجربه موفق دانشگاه کراتیون استفاده نموده و اقدام به تاسیس مقطع دکترای حرفه ای در رشتۀ فیزیوتراپی نمودند .

سرانجام در سال 2001 ، با وجود بعضی مشخصات بارز فیزیوتراپی در آمریکا ، مانند شناخته شدن به عنوان نوعی پزشک (practitioner) ، دسترسی مستقیم به بیمار(Direct Access ) ، تخصص های فیزیوتراپی (MPT ) ، سیستم درمانی در آمریکا جهت ملاحظه فیزیوتراپیست ها در مراقبت های اولیه (Primary health care ) تمامی فیزیوتراپیست ها را اجبار کرد که با گذراندن بعضی دروس ، حتی توسط آموزش از راه دور واژه دکتر (DR) را در اول اسم خود بگذراند . در همین راستا ، انجمن فیزیوتراپی آمریکا (APTA ) نیز اعلام نمود که انتظار دارد در خلال 10 سال آینده ، اکثر دانشکده های فیزیوتراپی سطح ورودی دکترای حرفه ای فیزیوتراپی (DPT) را ارائه نمایند .

این جریان فراگیر ، پس از آن که اکثر دانشگاه های معتبر آمریکا را با خود همراه کرد ، به خارج از مرزهای این کشور نیز گسترش یافت .

در سال 2004 فیزیوتراپیست های هندی ، با پیگیری قانونی از طرف مراجع عالی قضایی توانستند کلمه دکتر (DR) را در اول اسم خود بگذارند . به دنبال آن ، دانشگاه های دیگر در سراسر دنیا در مفاد دروس فیزیوتراپی تجدید نظر کرده و آن را به DPT ارتقا خواهند داد . به عنوان نمونه ، دانشگاههای استرالیا و حتی پاکستان ، DPT را برای سال 2008 عملیاتی کرده اند .

در یک دوره آموزشی DPT عناوینی چون تشخیص افتراقی ، فارماکولوژی ، رادیولوژی و موارد مشابه که در دوره های دیگر فیزیوتراپی یا ارائه نمی گردند و یا در صورت ارائه ، فاقد اهمیت لازم می باشند ، مطرح است .

هر موسسه ای که مقطع دکترای حرفه ای فیزیوتراپی (DPT ) را به صورت سطح ورودی (entry – level ) ارائه می دهد، اگرچه ضروری نیست ، اما باید در نظر بگیرد که مقطع دکترای حرفه ای انتقالی فیزیوتراپی (TDPT) نیز دارای متقاضیان فراوانی است .

TDPT مخفف Transitional Doctor of Physical therapy می باشد و عبارتست از دکترای حرفه ای انتقالی از دوره های لیسانس و فوق لیسانس فیزیوتراپی که دوره آن معمولاً بسته به شرایط مراکز آموزش دهنده بین 18 تا 36 ماه می باشد . ولی به طور معمول در اکثر جاها 2 سال می باشد .

دوره های آموزشی حرفه ای DPT این امکان و توانایی را به فرد می دهند که تجربیات آموزشی کلینیکی را وسعت بخشد ، عمق و گسترۀ علمی را افزایش داده و فرد را به نحو مؤثرتر و مطلوب تری در فعالیت های کلینیکی و آکادمیک وارد می نماید تا پاسخ گوی انتظارات و نیازهای جامعۀ بیماران باشد .

باتوجه به آنچه در فوق ذکر گردید ، می توان نتیجه گرفت که در حقیقت نسل جدیدی از پزشکان با عنوان دکترای حرفه ای فيزیوتراپی در حال شکل گرفتن می باشند که شاید به لحاظ گستردگی دومین گروه بعد ازپزشکی( Physician) می باشند ، شاید بتوان گفت : علم بی محابا و بی توقف به سمت تکامل می رود و هزینه آن را از موانع با تمام قدرت می گیرد .

اما در حالی که سیر شتاب دار تحولات و تغییرات ، رشته فیزیوتراپی را در گسترۀ جهانی با افق های تازه ای روبرو ساخته ، در کشورمان ، ایران ، موانع و مشکلات فراوان سعی در جلوگیری از ایجاد چنین تحولی را دارند .

اگرچه این مقاومت های نابجا و گاهاً ناشی از تعصب محکوم به شکست است ، اما منجر به کند شدن این جریان در مقطع زمانی کوتاه خواهد شد که همین وقفه نیز به هیچ وجه به صلاح جامعه پزشکی کشور و نیز بیماران نخواهد بود و به عقب ماندگی های علمی کشور خواهد افزود . در حال حاضر در ایران رشته فیزیوتراپی در 3 مقطع کارشناسی ( به عنوان سطح ورودی ) ، کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی در 11 دانشگاه تدریس می شود و امید است که بزودی دانشگاه های ما نیز با تاسیس مقطع دکترای حرفه ای فیزیوتراپی (DPT ) به عنوان سطح ورودی ، بر افتخارات علمی کشور بیافزایند . البته طبیعی است که چون این رشته در ایران از سابقۀ چندان زیادی برخوردار نیست ، به همین دلیل تا حدودی کمیت و کیفیت آن مهجور مانده است که خوشبختانه در طی سال های اخیر ، مسولان محترم کشوری نسبت به اهمیت و لزوم آن توجه بیشتری نموده اند . تصویب مجوز تاسیس کلینیک فیزیوتراپی برای فارغ التحصیلان این رشته و عضویت در سازمان نظام پزشکی در تاریخ 1/5/78 ، اعلام ضریب تعرفه داخلی خدمات فیزیوتراپی توسط وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی در سال 1380 از جمله این اعتبارات است و بوقوع پیوستن تمام این اتفاقات خوب ، اگرچه کمی دیر، اما مطلع و نوید بخش دوران رشد و توسعه علم فیزیوتراپی در ایران است که مطمئناً منافع ملی را نیز در مجامع بین المللی علمی به همراه داشته و نیز خواهد داشت . انتظار می رود ، در سال جاری که به نام سال نوآوری و شکوفایی مزین گشته ، شاهد فراهم آمدن بستر مناسب جهت نوآوری در تاسیس دکترای بالینی فیزیوتراپی در ایران باشیم که به حتم موجبات شکوفایی هرچه بیشتر علمی کشور خواهد شد . تحقق این مهم ، همت و حمایت همگان را طلب می کند . شاید سال 87 در تاریخ تحولات رشته فیزیوتراپی در ایران جاودانه گردد .

 ان شاء ا...

 

 

کاردرمانی در اسکیزو فرنی (ارزیابی و درمان)

اسکیزوفرنی یک بیماری پیچیده است که بیش از یک میلیون از مردم جهان را متاثر کرده است . تاثیر ان بر تواناییهای عملکردی فرد میتواند مخرب باشد البته اغلب بیماران اسکیزوفرنی علاوه بر این ناتوانی در عملکردشان عکس العمل های بد افراد جامعه را در مقابل خود تجربه میکنند

بیشتر بیماران اسکیزوفرنی میتوانند به زندگی هدف دار و مفید هدایت شوند اما در صورتی که درمان گسترده و همیشگی باشد .دانستن اسیب شناسی اصلی بیماری، توانای های کار  با فرایند گروه ، و میل و رقبت بیماران اسکیزو فرنی  برای موفقیت امیز بودن مداخله ضروری است

مداخلات درمانی کاردرمانی :

گروه درمانی در بیماران اسکیزو فرنی بسیار شایع است و بستگی به مدل درمانی استفاده شده دارد اما در این مطلب بحث محدود به نقش کاردرمانگر است

باید اذعان کرد رویکردهای درمانی مختلفی وجود دارد و روش های مختلفی ممکن است با کاردرمانی هم پوشانی داشته باشد ویا ارزیابی و درمان خاصی که صرفا در کاردرمانی دیده میشود به کار ببرد  برای بعضی از بیماران کاردرمانگران ممکن است نقش هایی ورای نقش اصلی خود داشته باشند بنابرا ین با این وصف از مداخله ، این نیازهای بیمار است که خدمات مورد نیاز را مشخص میکند

ارزیابی:

انتخاب  ابزار ارزیابی ، تحت تاثیر چهار چوب  تئوری مورد استفده توسط کاردرمان گر است یکی از ارزیابی های مطرح در تئوری ها ، تست سطوح شناختی الن allen,s cognitive level,s test) )

بر اساس مدل ناتوانی در شناخت Claudia aleen  است اطلاعات به دست امده از این ارزیابی در سازمان دادن محیط و تاثیرات متقابل محیط و فرد برای جبران هرچه بهتر محدودیت های شناختی فرد بیمار بسیار سودمند است

ارزیابی رایج دیگر ارزیابی کلمن در باره مهارتهای زندگی است

kohlmam evaluation at living skill  (kels))

این ارزیابی به راحتی قابل اجرا میاشد  و اطلاعاتی در مورد قابلیت های فردی  برای اجرای تکالیف مختلف ضروری  برای یک زندگی  مستقل فراهم میکند

  Kels  به عنوان یک ابزار تشخیص در نظر گرفته نمیشود  و همچنین اطلاعات جدیدی در مورد  علت اختلال نمیدهد  به همین علت kels  یک ابزار به قدر کافی حساس برای طرح درمانی نیست اما برای اجرایی  کردن برنامه درمانی بسیار ارزشمند می باشد  مخصوصا اگر جایگاه فرد مورد سوال باشد

ارزیابی  عملکردی دیگر ،  ارزیابی  مهارت های پردازشی و عملکردی می باشد

Assessment of motor and process skill(AHPS)

AHPS   یک ارزیابی مشاهده نگر است که به ارزیابی همزمان مهارت های پردازشی  و حرکتی در اجرای توام  دو یا سه فعالیت پیچیده  ونیز انجام تکالیف روزمره  زندگی که نیازمند ابزار های خاصی هستند (اماده سازی غذا ، نگهداری منزل و شستشو ) میپردازد

AHPS  برای هیچ نوع تشخیصی ا ختصاصی نیست  ، اما بیماران اسکیزو فرنی را با مشکلات  شناختی و حسی- حرکتی در نظر میگیرد  که نتیجه ان اختلال در عملکرد است . محدودیت در عملکرد بیماران اختلال روانی  بزرگترین عامل موثر  بر استقلال انها است و از این بابت نیازمند خدمات هستند بنابراین کاردرمانگران به ابزار ارزیابی قانونی ، قابل اعتماد ،پایا و نیز حساس به عملکرد نیاز دارند که فرایند مداخله را رهبری کند و تغییرات را اندازه گیری نماید .

یکی از ارزیابی های اخیر اضافه شده     ADULT  SENSORY  PROFILE     است که توانایی پردازش اطلاعات حسی را می سنجد  و پاسخ افراد مختلف به احساسات و وضعیت های متنوع حسی را مشخص میسازد .

این ارزیابی میتواند در پیشرفت مداخله موفقیت امیز خصوصا در زمینه ای استراتژی های مقابله با مشکلات و اصلاح و تغییر محیط ارزشمند باشد

کاردرمانگران همچنین در مصاحبه برای برقراری رابطه درمانی،مشخص کردن علایق و مهارت برای پیش برد اهداف استفاده میکنند  یکی از روش های مصاحبه

canadaian occupational performance  measure (COPH)    است  که درک درونی مددجو را از عملکرد کاری توسط مصاحبه سازمان یافته نشان میدهد .

مصاحبه همچنین اطلاعات زیادی درباره فرایند تفکر اشکار می سازد متد موثری در تشخیص عملکرد نیست ابزار مفید تری برای ارزیابی مهارت های عملکردی بیماران اسکیزو فرنی ( تجزیه و تحلیل ) فعالیت است . مشاهده اشتغال فرد در فعالیت های روزمره اطلاعات زیادی را در مورد عملکرد او فراهم می کند که در مصاحبه نمی توان به انها پی برد .

درمان:

گروه درمانی رویکرد بسیار رایجی است که در سلامت روان توسط کاردرمان گران استفاده میشود.

گروه ها خصوصا بر روی به وجود اوردن مهارت های اجتماعی تاثیر گذارند . اما اهمیت ارتباط    درمانگر- مددجو نباید دست کم گرفته شود به خصوص در مراحل اولیه درمان .

زمانی که این ارتباط به بهبودی رابطه و اجرای ارزیابی کمک میکند .

متاسفانه ، چون کار کاردرمانگران با محدودیت ، بودجه وزمان همراه است اغلب باید از درمان های فردی چشم پوشی کنند .ارتباط درمانگر- مددجو برای افراد درون گرا یا افراد روان پژشکی که نمیتوانند از فرایند گروه سود ببرند ضروری و حیاتی است .

گروه فعالیت ممکن است نیاز های مفرط اعضا را بر انگیزد و علائم انها را وخیم تر کند . بعلاوه ارتباط درمان گر –مددجو معمولا مقدمه شرکت در گروه است .

اگر کاردرمانگر ان در تعاملات بین فردی  هدف گروه های قابل دست یابی را توضیح دهند وشخصا افراد را برای ملحق شدن دعوت کنند ، بسیار موثر وکمک کننده است .

حضور و مشارکت در گروه با این شرط که فردی با هر گروه رابطه داشته باشد و انتظارات را بداند ، بسیار خوشایند است .

اغلب تصور میشود که مداخله بین فردی بسیار گران باشد اما در حقیقت برای دستیابی به اهداف خاص در زمان و هزینه محدود امکان پذیر است . همچنین در ارتباط درمانگر –مدد جو کاردرمانگر مداخله خود را بر مبنای توانمندی های فردی سازمان بندی میکند و البته دانستن علت پاتولوژِیک بیماری نیز بسیار ضروری است . برای افرادی که علائمی نظیر توهم را بروز میدهند  فعالیت های که توجه انها را از این توهم منحرف

کند مفید خواهد بود .در این فرایند فرد استراتژی های مدیریت و انطباق  با استرس را برای به حد اقل رساندن این علائم ازار دهنده می اموزد زمانیکه مدد جو از فعالیت استفاده  و انحراف زود گذر  از توهم در بیمار ایجاد میشود ، احساس دستیابی به خود و تمرکز وتوجه  را که برای مقابله با توهم  بسیار مهم هستند ، تقویت میکند .

علائم منفی تاثیر بسیار وخیم تری بر روی تمامی توانا یی های عملکردی فرد میگذارد  دانستن اینکه علائم منفی قسمتی از فرایند بیماری است و لزوما رفتار های ناسازگارانه و غیر انطباقی اکتسابی نیستند  به    درمان گر کمک میکند که مداخلاتی را برای جبران این کمبود ها سازمان می دهد

فردی که این علائم منفی را نشان میدهد   اغلب به فعالیت های بسیار سازمان یافته با انتظارات و اهداف عینی و واقعی نیاز دارد . اموزش مهارت های  خاص و اموزش روانی برای اینگونه افراد بسیار مفید خواهد بود و بعضی از این بیماران نیاز به حمایت همیشگی برای استفاده از این مهارت ها دارند پیشبرد همه جانبه کیفیت زندگی بیماران اسکیزو فرنی یکی از اهداف اصلی درمان است   .

با در نظر گرفتن ناتوانی های عملکردی عمده مرتبط  با اسکیزو فرنی یک گستره امکان پذیر از مداخلات کار درمانی در نظر گرفته میشود . که شامل حیطه های عملکردی (شامل مراقبت از خود ،کار و تفریح )

همراه با اجزای عملکردی کاری شامل : حرکت ، یکپارچگی حسی ،شناخت و اجزای روانشناسی و اجتماعی می باشد .

اهداف درمانی ممکن است به وسیله تکنیک های گوناگون فردی و گروهی به نتیجه برسند که مهمترین  این اهداف در کاردرمانی عبارت اند از : فعالیتهای سازمان یافته ، فعالیت های برون گرایانه ، مهارت های عملکردی زندگی ، اموزش روانی ، اموزش مهارت های اجتماعی و اموزش حرفه ای

منبع :

Psychosocial occupational therapy (text)

تهیه و تنظیم : سوسن سامانی   کاردرمانی  85

Physical Activity Counseling

 Effective in Improving Patients'

Physical Health  CME/CE 

News Author: Laurie Barclay, MD
CME Author: Charles Vega, MD

April 25, 2008 — The 5 A's (Assess, Advise, Agree, Assist, Arrange) counseling model can help primary care clinicians deliver brief, individually tailored physical activity messages to patients, according to a review published in the April 15 issue of the American Family Physician.

".04.28 ©2008 Medscape

اختلال یادگیری( Learning Disability ) چیست؟ چه باید كرد؟

اختلال یادگیری؛ اختلال در یك یا چند فرایند روانی پایه است كه به درك یا استفادة از زبان شفاهی یا كتبی مربوط می شود و می تواند به شكل عدم توانایی كامل در گوش كردن، فكر كردن، صحبت كردن، خواندن، نوشتن، هجی كردن یا انجام محاسبه های ریاضی ظاهر شود. این اصطلاح شرایطی چون معلولیتهای ادراكی، آسیب دیدگی های مغزی، نقص جزئی در كاركرد مغز، نارساخوانی و آفازیای رشدی را در بر می گیرد. از سوی دیگر اصطلاح یاد شده آن عده را كه اصولاً به واسطة معلولیتهای دیداری، شنیداری یا حركتی، همچنین کم توانی ذهنی یا محرومیتهای محیطی، فرهنگی یا اقتصادی به مشكلات یادگیری دچار شده اند را شامل نمی شود.

اختلالات یادگیری و علایم آن در دوره دبستان

هر چند به كمك روش های جدید ارزیابی اختلالات یادگیری را می توان در سنین پیش

از دبستان نیز تشخیص داد، اما در دوران دبستان مشكلات یادگیری به صورت مشخصی خود را نشان می دهند ، زیر ا در این مرحله است كه تكالیف مشكل یادگیری و ناتوانایی فرد با یكدیگر برخورد می كنند. و مشكلات یادگیری در كسب مهارت های تحصیلی، عاطفی ، و اجتماعی به صورت یك مسئله مطرح می شود.

علائم اختلال یادگیری در :

زبان/ ریاضیات

ضعف و ناتوانایی در ادراك ارتباط صدا با حروف

مشكلا مداوم در خواندن و هجی كردن

ضعف و ناتوانایی در یادآوری كلمات دیداری پایه ای (مانند حروف اضافه وكلمات ربطی كه در اغلب متن ها تكرار می شوند)

ناتوانایی در بازگویی یك قصه و توالی های موجود در آن

مشكل در شمارش پول و گفتن زمان

قاطی كردن علایم ریاضی (جمع و منها،ضرب و تقسیم)

ناتوانایی در ادراك توالی اعداد

ناتوانایی در حفظ كردن قضا یای ریاضی

ناتوانایی در یادآوری گام های مربوط به عملیات ریاضی در هنگام انجام اعمالی مانند تقسم كردن

مهارت های حركتی

هماهنگی حركتی ضعیف، یا ناپختگی حركتی

ضعف در رونویسی مطالب نوشته شده بر روی تخته

ضعف در نگارش ستونی ، نوشتن اعداد به صورت ستونی ( در هنگام انجام عملیات ریاضی)

بدخطی

توجه/ سازماندهی

مشكل در تمركز و تاكید بر روی یك تكلیف

ناتوانایی در انجام به موقع تكالیف

ناتوانایی در دنبال كردن جهت های چندگانه

بی دقتی و شلی غیر معمول

ادراك نامناسب از جهت هایی مانند چپ و راست

نشان ندادن علاقه نسبت به مفاهیم جدید، و یا تغییر در شرایط معمول

رفتارهای اجتماعی

مشكل در ادراك حالت های چهره افراد و علایم بدنی آنها

ناتوانایی در ادراك موقعیت های اجتماعی

نقص یا ضعف در آنچه “عقل سلیم” خوانده می شود.

چه باید كرد؟

والدین كودكان مبتلا به ناتواناییهای یادگیری به دلیل تماس منظم وفراوان با كودكان خود اغلب اوقات اولین نفراتی هستند كه به نشانه های ناتوانی فرزندان خود پی می برند گرچه محیط مدرسه برخی ناتوانییهای یادگیری رازودتر می نمایاند. در محیط منزل نیز كودك با تقاضاهای بسیاری برای انجام كارها روبروست . از این رو ممكن است والدین به كندی رشد كودك در مهارتهای حركتی ، زبانی و اجتماعی یا دشواریهای وی در این زمینه توجه كنند.

بعد از حضور و دقت والدین آنچه كه حائز اهمیت است معلمین مدرسه در شناسایی این كودكان نقش بسیار موثری دارد وسپس پزشكان متخصص نیز در این زمینه گره گشای خوبی خواهند بود.

تشخیص به موقع وزود هنگام (پیش از دبستان ویا سال اول دبستان) وشروع برنامه های آموزشی ویژه، در میزان موفقیت درمان وهمچنین طول مدت درمان بسیار مؤثر است.

لازم به ذكر است كه این ضایعه نیاز به مداخلات تخصصی دارد و پیش بینی آموزشهای جبرانی و فشار به كودك با كلاسهای خصوصی و.... چاره ساز نمیباشد. پس ازمراجعه به كارشناسان مربوطه وانجام

ارزیابی های حركتی ، هیجانی ، عاطفی و آموزشهای خاص اختلال یادگیری برنامه های آموزشی متناسب با مشكلات كودك تدوین میگردد. از آنجائی كه اكثر كودكان در زمینه های هنری، ورزشی و ... از استعداد وتوانائیهای بالایی برخوردارند، باید به عنوان مربیان و والدین دلسوز درجبران نقص آموزشی آنان با دقت و توجه بیشتر عمل نماییم تا از خستگی ، عدم اعتماد به نفس و بی علاقگی كودك به درس جلوگیری نماییم .